กลับ
อักษรคู่   อักษรเดี่ยว


อักษรต่ำ ๒๔ ตัวแบ่งออกเป็น ๒ พวก คือ



๑. อักษรคู่ คือ อักษรต่ำที่มีอักษรสูงเป็นคู่ มี ๑๔ ตัว
ได้แก่

ค   ฅ   ฆ   ช   ซ   ฌ   ฑ   ฒ   ท   ธ   พ   ฟ   ภ   ฮ  

จับคู่กับอักษรสูง ดังนี้


อักษรต่ำอักษรสูง
ค   ฅ   ฆ  คู่กับข   ฃ
ช   ฌคู่กับ
คู่กับศ   ษ   ส
ฑ   ฒ   ท   ธ   คู่กับฐ   ถ
พ   ภ   คู่กับ
คู่กับ
คู่กับ


อักษรคู่เหล่านี้เมื่อนำอักษรสูงที่เป็นคู่กันมาผันร่วมกันในระหว่างคู่ของตน จะได้เสียงวรรณยุกต์กควบทั้ง ๕ เสียง ดังนี้


สามัญเอกโทตรีจัตวา
คา
ข่า
ค่า
ข้า
ค้า
ขา
ชา
ฉ่า
ช่า
ฉ้า
ช้า
ฉา
ซา
ส่า
ซ่า
ส้า
ซ้า
สา
ทา
ถ่า
ท่า
ถ้า
ท้า
ถา
พา
ผ่า
พ่า
ผ้า
พ้า
ผา
ฟา
ฝ่า
ฟ่า
ฝ้า
พ่า
ฝา
ฮาห่าฮ๋า
ห้า
ฮ้า
หา


๒. อักษรเดี่ยว คือ พยัญชนะที่ไม่มีอักษรสูงเป็นคู่ มี ๑๐ ตัว ได้แก่

ง   ญ   ณ   น   ม   ย   ร   ล   ว   ฬ

(งูใหญ่นอนอยู่ ณ วัดโฬี)


อักษรเดี่ยว ๑๐ ตัวนี้ ถ้าต้องการจะผันให้ควบวรรณยุกต์ทั้ง ๕ เสียง ต้องใช้ นำ เช่น


สามัญเอกโทตรีจัตวา
งอ

นอ

มอ
หง่อ

หน่อ

หม่อ
ง่อ
หง้อ
น่อ
หน้อ
ม่อ
หม้อ
ง้อ

น้อ

ม้อ
หงอ

หนอ

หมอ


ข้อสังเกต


อักษรเดี่ยว ๑๐ ตึวนี้ ถ้าเขียนตามอักษรกลางหรืออักษรสูงแลัประสมสระเดียวกัน เสียงวรรณยุกต์ของอักษรเดี่ย
วจะออกเสียงตามเสียงวรรณยุกต์ของอักษรกลางหรืออักษรสูงที่มาข้างหน้าไม่ว่าจะออกเสียงเป็นพยางค์เดียวหรือสองพยางค์ เช่น คำว่า   หรู   หนู   เสลา   ฉลุ   ปลัด



อักษรนำ อักษรตาม

หมายถึง พยัญชนะสองตัวเรียงกันประสมด้วยสระเดียวกัน ตัวแรกเป็นอักษรสูงหรืออักษรกลางนำพยัญชนะจัวที่ตามมาเป็นอเกษรเดี่ยว เมื่อออกเสียงอักษรเดี่ยวจะมีเสรยงวรรณยุกต์ตามพยัญชนะตัวแรก

ตัวอย่าง

สนาน - สน เป็นอักษรนำ อักษรตาม  อักษรตังแรก ส (อักษรสูง) นำอักษรตัวหลัง น (อักษรเดี่ยว) น จึงต้องออกเสียงวรรณยุกต์ตามอักษรตัวแรก
คือ ส คำเช่นนี้ออกเสียงพยัญชนะตัวแรกเป็นอะ กึ่งมาตรา ผสานมีเสียงวรรณยุกต์จัตวา ดังนี้นคำสนานจึงต้องอ่านพยัญชนะหลังเป็นเสียงจัตวา


จรัส - จร เป็นอักษรนำ อักษรตาม  อักษรตังแรก จ (อักษรกลาง) นำอักษรตัวหลัง ร (อักษรเดี่ยว) ร จึงออกเสียงอะ กึ่งมาตรา พยางค์หลังออกเสียง
เป็นเสียงเอกตามอักษรกลาง จ ประสมด้วยสระอะมีตัวสะกดจึงออกเสียงพยางค์หลังว่า หรือ เป็นเสียงเอก

นอกจากนี้ยังมีคำมากกว่าสองพยางค์ เช่น รัศมี   วาสนา   ศาสนา   ก็ออกเสียงพยางค์หลังเป็นเสียงจัตวา เพราะมีอักษรสูงเป็นอักษรนำ และคำอุปราช  
ศัการช   อุปโลกน์   ก็ออกเสียงพยางค์หลังเป็นกสียงเอกเพราะมีอักษรกลางนำ เป็นต้น

อักษรนำ   อักษรตาม มีอีกประเภทหนึ่ง คือ นำอักษรเดี่ยวทุกตัว จะไม่ออกเสียงตัง ตัวอย่าง

นำเช่นหงอยเหงาหงอ
นำเช่นใหญ่หญ้าหญิง
 ห นำเช่นหนอหนูหน่อย
นำเช่นหมากหมู่หมวก
นำเช่นหย่าหยากหยวก
นำเช่นหราหรูโหรง
นำเช่นหลาหลอกเหลียว
นำเช่นหวานหวีไหว้

อนึ่ง หากอักษรนำเป็น อ นำ ย ผันตามตัวนำ และไม่ออกเสียงตัวนำ มีอยู่ ๔ คำเท่านั้น ได้แก่

อยู่อย่าอย่างอยาก


การผันอักษรตามเสียงวรรณยุกต์ได้ดังนี้


สามัญเอกโทตรีจัตวา
ฮา

นา

ไม
ห่า

หน่า

ใหม่
ห้า

หน้า

ไหม้
ฮ้า

น้า

ไม้
หา

หนา

ไหม



กลับ