กลับ
อักษรควบ


อักษรควบ คือ พยัญชนะ ๒ ตัวเรียงกัน ออกเรียงกล้ำเป็นพยางค์เดียว แบ่งออกเป็น ๒ ประเภท คือ

๑. อักษรควบแท้
คือ พยัญชนะ ๒ ตัวที่มี ร   ล   ว   ประสมอยู่ด้วย ประสมสระเดียวกัน อ่านออกเสียงพร้อมกันสองตัว

พยัญชนะที่ใช้ควบกับตัว มีดังนี้

ตัวอย่างกรง กรองไกร
ตัวอย่างขรัวขรุขระขริบ
ตัวอย่างครัวครองใคร
ตัวอย่างตรงตราตรึก
ตัวอย่างทราบทรงอินทรา
ตัวอย่างปราบโปร่งปรุง
ตัวอย่างพรพร้อมเพรา


พยัญชนะที่ใช้ควบกันตัว มีดังมี้


ตัวอย่างกลองกลั่นแกล้ว
ตัวอย่างเขลาขลาดเขลง
ตัวอย่างคลี่คลายคล้าย
ตัวอย่างเปลวปล่องไปล่
ตัวอย่างผลีผลามโผล่
ตัวอย่างพลาดพลีพล่อง


พยัญชนะที่ใช้ควบกับตัว มีดังนี้


ตัวอย่างกวาดกว่าไกว
ตัวอย่างขวาแขวนไขว่
ตัวอย่างควักแควควาย


ตารางการผันอักษรควบแท้

สามัญเอกโทตรีจัตวา
กลา
-
-
-
คลอง
-
กล่า
กลัก
ขลุ่ย
ขลิบ
-
-
กล้า
กลั้ก
กลุ้ย
-
คลอง
คลั่ก
กล๊า
กลั๊ก
-
-
คล้อง
คลัก
กล๋า
กลั๋ก
ขลุย
-
-
-



๒. อักษรควบไม่แท้ คือ พยัญชนะที่มีตัว ควบอยู่ด้วย แต่ไม่ออกเสียงตัว ร หรือมิฉะนั้นก็ออกเสียงเป็นเสียงอื่นไป

อักษรควบไม่แท้ที่ออกเสียงแต่พยัญชนะตัวแรก ได้แก่

ตัวอย่างจริง
ตัวอย่างไซร์
ตัวอย่างสรงสร้างเสริมสระสร่าง
ตัวอย่างศรีเศร้าเศรษฐี


อักษรควบไม่แท้ ทร ออกเสียงเป็น ได้แก่  ไทร   ทรง   ทราบ   ทราม   ทราย  ทรุด   โทรม   อินทรี   อินทรีย์   นนทรี   ทรัพย์   มัทรี

ตารางการผับอักษรควบไม่แท้

สามัญเอกโทตรีจัตวา
จริง
-
-
ไซร
จริ่ง
สร่าง
สระ
-
จริ้ง
สร้าง
-
ไซร่
จริ๊ง
-
-
ไซร้
จริ๋ง
สราง
-
-



กลับ